เวลาคุยเรื่องยีนส์ คนมักคุยเรื่องการฟอกเป็นหลัก การฟอกคือส่วนที่มองเห็น แต่สิ่งที่ทำให้งานทั้งล็อตขายไม่ได้มักเกิดอยู่ในเนื้อผ้าข้างใต้ และมันมีชื่อเรียกของมัน
สามอย่างนี้คือสาเหตุส่วนใหญ่
การหด
ผ้ายีนส์ถูกทอภายใต้แรงตึง พอเจอน้ำและความร้อนมันจะคืนตัว ส่วนใหญ่หดตามความยาว
ยีนส์ดิบหดได้สี่ถึงสิบเปอร์เซ็นต์ ส่วนผ้าที่ผ่านการหดตัวมาแล้วจากโรงงานทอหดอยู่หนึ่งถึงสามเปอร์เซ็นต์ ไม่มีตัวไหนเป็นศูนย์ และสามเปอร์เซ็นต์ก็มากพอที่จะขยับความยาวขา
สิ่งที่มักผิด แพทเทิร์นถูกตัดตามขนาดสำเร็จ ไม่ได้บวกค่าการหดเข้าไป พอฟอกเสร็จก็สั้น และกว่าจะรู้ตัวก็ตอนทำทั้งล็อตเสร็จแล้ว เพราะตัวอย่างที่ดูตอนแรกทำจากผ้าคนละม้วน
ทำอย่างไร ขอตัวเลขการหดของล็อตผ้านั้น ไม่ใช่ของชนิดผ้า และขอทั้งสองทิศทาง ตัดแพทเทิร์นโดยเผื่อค่านั้นไว้ แล้วยืนยันด้วยการซักตัวอย่างที่ตัดจากผ้าล็อตจริง ไม่ใช่ผ้าตัวอย่าง
ผ้าสองม้วนนี้ไม่เหมือนกัน และนี่คือสาเหตุอันดับหนึ่งของงานที่วัดออกมาผิด
การบิด (skew)
เส้นพุ่งกับเส้นยืนไม่ตัดกันเก้าสิบองศา ผ้ามาจากโรงงานทอเอียงเล็กน้อยอยู่แล้ว
สิ่งที่มักผิด บนโต๊ะตัดผ้าดูเหมือนตรง พอฟอกแล้วผ้าคืนสู่มุมจริงของมัน และดึงตัวเสื้อไปด้วย กระเป๋าเบี้ยว แอกหลังเอียง ตะเข็บกลางหลังไม่ตรง
ทำอย่างไร ถามว่าผ้าผ่านการแก้ skew ที่โรงงานทอมาหรือยัง และขอให้โรงงานเช็คแนวเส้นก่อนตัดทุกครั้ง ผ้าที่มีลายหรือเทกเจอร์ชัดจะเห็นปัญหานี้เร็วกว่า
การเบี้ยวของขา (leg twist)
ตะเข็บข้างขาพันรอบขาแทนที่จะลงตรง
นี่คือธรรมชาติของการทอลายทวิล ยีนส์ทอเฉียง และเส้นด้ายยังเก็บแรงบิดจากการปั่นไว้ พอฟอก ผ้าก็คลายแรงนั้นด้วยการหมุน
สิ่งที่มักผิด ตะเข็บที่อยู่ข้างขาบนตัวอย่าง มาอยู่ค่อนมาทางด้านหน้าหลังซักสามครั้ง ลูกค้าเห็น และอ่านว่าเป็นของเสีย
ทำอย่างไร สามทาง ใช้ร่วมกันได้
ใช้ผ้าที่ผ่านการคลายแรงบิดมาแล้วจากโรงงานทอ ถามตรง ๆ
ออกแบบแพทเทิร์นโดยเผื่อการหมุนไว้ล่วงหน้า คือจงใจวางตะเข็บเอียงไว้ เพื่อให้มันมาตรงหลังฟอก เป็นวิธีมาตรฐาน และโรงงานที่ทำยีนส์มาก่อนจะทำอยู่แล้ว
ฟอกตัวอย่างสามครั้งแล้ววัดการเคลื่อนของตะเข็บที่ชายขา เกินครึ่งนิ้วขึ้นไปมักนำไปสู่คำตำหนิ
อนุมัติการฟอกอย่างไรให้ถูก
ตัวอย่างการฟอกบอกเรื่องสีและสัมผัส แต่จะบอกเรื่องทรงได้ก็ต่อเมื่อมันตัดจากผ้าล็อตจริง เผื่อค่าหดไว้ และฟอกด้วยสูตรเดียวกับที่จะใช้จริง
ลำดับที่ใช้ได้
- ยืนยันล็อตผ้า และขอตัวเลขการหด การบิด และแรงบิดของล็อตนั้น
- ตัดตัวอย่างก่อนการผลิตจากล็อตนั้น โดยเผื่อค่าไว้แล้ว
- ฟอกด้วยสูตรเต็ม ไม่ใช่สูตรใกล้เคียง
- วัดเทียบ tech pack หลังฟอก ไม่ใช่ก่อน
- ฟอกซ้ำอีกสองครั้งแล้ววัดอีกรอบ
สิ่งที่คุณอนุมัติในข้อห้า คือสิ่งที่ลูกค้าจะได้รับ สิ่งที่คุณอนุมัติในข้อหนึ่ง คือแค่สวอตช์
เรื่องยีนส์ยืด
การเติมอีลาสเตนเข้าไปเปลี่ยนทั้งสามอย่างข้างต้น และเพิ่มอย่างที่สี่เข้ามา คือการขยายตัว กางเกงยืดจะคลายตัวระหว่างวันและกลับไม่สุด
นั่นไม่ใช่ข้อบกพร่อง และเป็นสิ่งที่ลูกค้าคาดหวังจากยีนส์ยืด แต่ปริมาณต่างกันมากตามสัดส่วนอีลาสเตนและคุณภาพการคืนตัว ทดสอบด้วยการใส่ตัวอย่างทั้งวัน ดีกว่าวัดบนโต๊ะ
สเปคสี่บรรทัดที่กันปัญหาได้ส่วนใหญ่
ระบุชื่อโรงงานทอและรหัสผ้า ระบุค่าการหดที่ยอมรับได้ทั้งสองทิศทาง ระบุแรงบิดของขาสูงสุดที่ยอมรับหลังฟอกสามครั้ง และระบุว่าตัวอย่างก่อนการผลิตต้องมาจากล็อตผลิตจริง
สี่บรรทัด และมันตัดความเสี่ยงส่วนใหญ่ของงานยีนส์ออกไป
Tirarin รับผลิตกางเกงยีนส์ ตามการฟอก ทรง และน้ำหนักผ้าที่คุณกำหนด โดยใช้ตัวอย่างเป็นมาตรฐานของทุกตัวในล็อต
